Ministerstwo podkreśliło, że wzrost mocy w OZE jest wynikiem zarówno działań inwestorów prywatnych, jak i polityki państwa wspierającej rozwój odnawialnych źródeł.

Najważniejsze komponenty OZE

Największy udział w nowych źródłach mocy mają:

• farmy wiatrowe na lądzie i morzu,

• instalacje fotowoltaiczne przydomowe i farmowe,

• źródła oparte na biomasie i energetyce wodnej.

To przejście do „nowego miksu” energii oznacza mniejsze uzależnienie od paliw kopalnych, poprawę bezpieczeństwa energetycznego i ograniczenie emisji gazów cieplarnianych.

Reakcje i perspektywy

Wiceminister klimatu i środowiska Urszula Zielińska oceniła, że osiągnięcie 50 proc. mocy z OZE to historyczny punkt zwrotny. Zaznaczyła, że dalszy rozwój źródeł odnawialnych jest możliwy dzięki stabilnej polityce wsparcia, uproszczeniu ścieżek administracyjnych oraz inwestycjom w sieci przesyłowe i magazynowanie energii.

Eksperci wskazują, że choć osiągnięcie połowy mocy z OZE to ogromny postęp, to kolejnym wyzwaniem jest zwiększenie ich udziału w produkcji energii elektrycznej w czasie rzeczywistym, szczególnie w godzinach o niskiej produkcji wiatru czy słońca.

Źródło: PAP-Mediaroom (pap-mediaroom.pl)

Artykuł Historyczny wynik w polskiej energetyce — 50 proc. mocy pochodzi z OZE pochodzi z serwisu Magazyn "Wiesz Więcej".

Jak informują twórcy nowego parku rozrywki, przestrzeń została zaprojektowana jako miejsce intensywnych doświadczeń: sportowych, wodnych i rekreacyjnych. Koncepcja opiera się na założeniu, że współczesna turystyka coraz częściej łączy wypoczynek z ruchem, emocjami i wspólnym spędzaniem czasu w otwartej przestrzeni.

W centrum oferty znalazły się atrakcje wodne, w tym infrastruktura umożliwiająca surfowanie na sztucznie generowanych falach, wakeboarding oraz nurkowanie. Uzupełnieniem oferty wodnej są aktywności lądowe: skatepark, pumptrack dla rowerów, boiska sportowe oraz instalacje rekreacyjne zlokalizowane bezpośrednio przy linii brzegowej. C

Zrównoważone podejście do turystyki

Istotnym elementem projektu jest ograniczanie wpływu na środowisko. Systemy obiegu wody mają umożliwiać jej ponowne wykorzystanie, a infrastruktura została zaprojektowana tak, by minimalizować zużycie zasobów naturalnych. Zwrócono również uwagę na dostępność – część atrakcji dostosowano do potrzeb osób o ograniczonej mobilności.

Rozbudowa oferty rekreacyjnej pokazuje zmianę podejścia do turystyki w Arabii Saudyjskiej – od ekskluzywnych, zamkniętych resortów ku bardziej otwartym, wielofunkcyjnym przestrzeniom. Władze kraju liczą, że tego typu inwestycje przyciągną nową grupę turystów zainteresowanych aktywnym stylem życia i doświadczeniami, a nie wyłącznie luksusem.

Źródło: PAP Mediaroom (pap-mediaroom.pl)

Artykuł 🇸🇦 Saudowie znów szokuja – nad Morzem Czerwonym otworzą park aktywnej turystyki pochodzi z serwisu Magazyn "Wiesz Więcej".

Wiceminister klimatu i środowiska Urszula Zielińska podkreśliła, że szybkie zwiększenie udziału OZE – w szczególności wiatru – jest kluczowe dla ograniczenia wydatków związanych z importem paliw kopalnych i uprawnień do emisji CO₂. Dodała, że prace nad nowelizacją ustawy o OZE mają skrócić czas inwestycji do ok. 5 lat, co może przyspieszyć transformację i umożliwić rozwój energetyki wiatrowej.

Ekonomiczne i społeczne korzyści

Raport wskazuje, że zwiększenie udziału energetyki wiatrowej może oznaczać także istotne oszczędności dla polskiej gospodarki – w perspektywie do 2040 r. nawet 136 mld zł mniej wydawanych na import paliw i koszty emisji CO₂. Dodatkowo rozwój wiatru wiązałby się z 548 mld zł inwestycji w infrastrukturę, technologie i przemysł – z czego w scenariuszu wzrostu udziału OZE znaczącą część stanowiłyby farmy wiatrowe.

Prezes Polskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej Janusz Gajowiecki zauważył, że obecne regulacje i bariery administracyjne utrudniają pełne wykorzystanie potencjału wiatru. Jego zdaniem brak decyzji o integracji większych wolumenów wiatru z systemem elektroenergetycznym może utrwalać wysokie ceny energii, zwiększać zależność od importu paliw i narastać ryzyko geopolityczne.

Wyzwania transformacji i perspektywy

Eksperci wskazują, że transformacja energetyczna wiąże się zarówno z** potrzebą inwestycji**, jak i dostosowania polityki energetycznej, tak by uwzględniała realny potencjał OZE. Energia wiatrowa, obecnie najtańsze i najszybciej rozwijające się źródło energii w Polsce, może okazać się kluczowym elementem stabilizacji cen i zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego kraju.

Źródło: PAP-Mediaroom / Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej (pap-mediaroom.pl)

Artykuł Wiatr okazją do tańszej energii? Zyskać mają i konsumenci i budżet państwa pochodzi z serwisu Magazyn "Wiesz Więcej".

Równocześnie maleje udział tradycyjnych pieców węglowych, a konsumenci częściej wybierają gaz, biomasę oraz elektryczne systemy ogrzewania, które generują mniej zanieczyszczeń.

Modernizacja sprzętu AGD i RTV

Nie tylko źródła energii ulegają zmianie – gospodarstwa domowe wymieniają także urządzenia na bardziej energooszczędne, co przyczynia się do obniżenia całkowitego zużycia energii. Według danych PIE, w 2025 r. aż ponad 40 proc. nowych zakupów sprzętu AGD spełniało normy efektywności energetycznej A+++.

Coraz popularniejsze stają się też systemy inteligentnego zarządzania energią, które pozwalają optymalizować pobór energii i koszty, jednocześnie redukując emisję CO₂.

Czynniki napędzające zmiany

Do głównych powodów przechodzenia na mniej emisyjne źródła energii zalicza się:

• dostępne programy dofinansowania inwestycji w OZE i energooszczędne urządzenia,

• rosnącą świadomość ekologiczną społeczeństwa,

• oczekiwania dotyczące niższych rachunków za energię i uniezależnienia się od paliw kopalnych.

Perspektywy na przyszłość

Eksperci PIE przewidują, że trend ten będzie się nasilał, szczególnie w miastach i średnich miejscowościach, gdzie infrastruktura energetyczna sprzyja stosowaniu systemów hybrydowych i inteligentnych liczników. W dłuższej perspektywie oznacza to mniejsze emisje w sektorze gospodarstw domowych i istotny wkład w realizację celów klimatycznych Polski.

Źródło: Polski Instytut Ekonomiczny – Tygodnik Gospodarczy 5/2026
(pie.net.pl)

Artykuł Polskie domy stawiają na niskoemisyjną energię. W 2025 r. przybyło 30 proc. urządzeń fotowoltaicznych pochodzi z serwisu Magazyn "Wiesz Więcej".

Polska zdecydowanie odstaje od tej średniej. ACEA szacuje, że udział BEV w Polsce wyniósł 0,3 proc., a PHEV 0,4 proc. – czyli łącznie 0,7 proc. ogółu pojazdów. Dane MAE wskazują, że ten wskaźnik mógł być nieco wyższy, na poziomie 1,1 proc., ale nadal daleko poniżej unijnej średniej.

Struktura floty i bariery rozwoju

Jak czytamy w raporcie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, dominującą pozycję w Polsce nadal mają pojazdy spalinowe: 82,6 proc. samochodów zasilanych było benzyną lub olejem napędowym, a kolejne 12 proc. – LPG, co wyróżnia Polskę na tle UE. Tylko w Bułgarii odnotowano podobnie wysokie udziały aut LPG wśród państw członkowskich.

Jednym z kluczowych czynników ograniczających rozwój elektromobilności w Polsce jest niedostateczna infrastruktura ładowania. W 2024 r. w kraju funkcjonowało 9,2 tys. ogólnodostępnych punktów ładowania, w tym 3 tys. szybkich stacji, wobec 130 tys. punktów szybkiego i 690 tys. wolnego ładowania w UE-27. W przeliczeniu na mieszkańców UE-27 ma ponad 7 razy więcej stacji ładowania niż Polska.

Wyzwania i perspektywy

Pomimo niskiego udziału, liczba pojazdów elektrycznych w Polsce rośnie: według danych Polskiego Stowarzyszenia Nowej Mobilności i Polskiego Związku Przemysłu Motoryzacyjnego, w październiku 2025 r. zarejestrowano 212,7 tys. aut elektrycznych, z czego 107,9 tys. to BEV, a 104,8 tys. – PHEV.

Tempo elektryfikacji rynku zależeć będzie przede wszystkim od dalszego rozwoju infrastruktury ładowania, wdrażania unijnych przepisów (AFIR) oraz skuteczności programów wsparcia dla nabywców. To kluczowe elementy, które mogą przyspieszyć przyjęcie pojazdów elektrycznych i zbliżyć Polskę do średnich unijnych.

Źródło: Polski Instytut Ekonomiczny – Tygodnik Gospodarczy 3/2026

Artykuł 🇵🇱 Udział samochodów elektrycznych w Polsce ok. 4-krotnie niższy niż średnia UE pochodzi z serwisu Magazyn "Wiesz Więcej".

Jednak, jak podają ekonomiści Polskiego Instytutu Ekonomicznego, różnica między „zasobami” a „rezerwami”, czyli tym, co możliwe do wydobycia ekonomicznie i technicznie, jest ogromna: tylko ok. 186 mld USD (ok. 786 mld zł) stanowią obecnie udokumentowane rezerwy, co oznacza, że większość tego bogactwa pozostaje w sferze szacunków.

Wydobycie i bariery rozwoju

Mimo wydania 147 licencji eksploracyjnych, sektor górniczy na wyspie jest wciąż bardzo słabo rozwinięty. Od czasu II wojny światowej funkcjonowało tu jedynie 9 kopalń, z których dziś czynne są dwie – Lumina (anortozyt) i Nalunaq (złoto).

Nowe projekty – jak Amitsoq (grafit, planowane otwarcie 2028 r.), Malmbjerg (molibden, 2029 r.) czy Tanbreez (ciężkie metale ziem rzadkich, 2027 r.) – dopiero raczkują. Ich realizację utrudniają surowy klimat, wysokie koszty operacyjne i transportowe, ograniczona infrastruktura drogowa i portowa oraz brak wykwalifikowanej siły roboczej (ok. 29 tys. aktywnych zawodowo).

Czynniki geopolityczne i blokady projektów

O zasobach surowcowych Grenlandii czytamy w „Tygodniku Ekonomicznym” PIE – całe opracowanie dostępne jest tutaj.

Obszar surowcowy Grenlandii ma też znaczenie geopolityczne – w szczególności w kontekście metali ziem rzadkich (REE), które są kluczowe dla nowoczesnych technologii i zielonej transformacji. Jedno z największych złóż, Kvanefjeld, zawiera również uran, co doprowadziło do zablokowania jego eksploatacji po wyborach w 2021 r. ze względów środowiskowych i politycznych.

Chociaż Chiny starają się zwiększyć udział w projektach surowcowych na wyspie – np. posiadając 12 proc. udziałów w kopalni Kvanefjeld – ich realna obecność pozostaje ograniczona przez względy strategiczne i działania USA oraz Danii, które blokowały próby inwestycji chińskich.

Podsumowanie

Grenlandia dysponuje jednym z największych potencjałów surowcowych na świecie, ale koszty, trudne warunki klimatyczne, bariera infrastrukturalna i geopolityczne ograniczenia sprawiają, że większość tego bogactwa pozostaje niezdobyta. Obecne rezerwy, choć znaczące, są tylko ułamkiem tego, co teoria sugeruje – a rozwój sektora górniczego może potrwać jeszcze dekady.

Źródło: Polski Instytut Ekonomiczny – Tygodnik Gospodarczy 3/2026

Artykuł 🇬🇱 Grenlandia? Bogactwo surowcowe głównie na papierze pochodzi z serwisu Magazyn "Wiesz Więcej".

Saudyjska ambasadorka w USA, Reema bint Bandar, podkreśliła podczas wystąpienia, że oceany są kluczowe dla równowagi klimatycznej, bezpieczeństwa żywnościowego i gospodarki, oraz że obecne tempo degradacji raf wymaga natychmiastowej reakcji. Zwróciła uwagę, że przy obecnych trendach prognozy wskazują, iż do 2050 r. może przetrwać mniej niż 10 proc. raf koralowych na świecie.

Arabia Saudyjska na rzecz ochrony raf

Arabia Saudyjska od kilku lat aktywnie angażuje się w międzynarodowe mechanizmy ochrony raf koralowych. Kraj objął prezydencję nad Globalną Inicjatywą Raf Koralowych (ICRI), międzynarodową platformą zrzeszającą państwa i organizacje pracujące na rzecz ochrony tych ekosystemów – co potwierdza jego trzyletnie przewodnictwo zaczynające się od 2025 r.

Saudyjskie wody Zatoki Arabskiej i Morza Czerwonego są domem dla jednych z najbardziej odpornych i biologicznie bogatych systemów rafowych na świecie, wspierających ponad tysiąc gatunków ryb i innych organizmów morskich. Podkreśla się, że doświadczenia z ochrony tych środowisk mogą być wykorzystane w skali globalnej.

Kontekst globalny i wyzwania

Rafy koralowe są jednymi z najbardziej zagrożonych ekosystemów morskich na świecie, narażonymi na skutki zmian klimatycznych, ocieplenia oceanów, zanieczyszczenia oraz intensywny rozwój przybrzeżny. Ich ochrona ma znaczenie zarówno ekologiczne, jak i gospodarcze, ponieważ zapewniają schronienie i źródło utrzymania dla milionów ludzi oraz przyczyniają się do stabilizacji klimatu.

Zapowiedź szczytu oraz saudyjskie działania w ramach ICRI mają na celu stworzenie globalnej platformy współpracy, która połączy politykę, naukę i inwestycje w kierunku realnej ochrony i odbudowy raf, a także promowania ich znaczenia dla przyszłych pokoleń.

Artykuł 🇸🇦 Arabia Saudyjska w centrum działań na rzecz ochrony raf koralowych pochodzi z serwisu Magazyn "Wiesz Więcej".

W jednej z największych stref przemysłowych Zjednoczonych Emiratów Arabskich zrealizowano inicjatywę, która ma poprawić lokalne warunki środowiskowe i zwrócić uwagę na rolę zieleni w zurbanizowanych przestrzeniach. W Jebel Ali Free Zone w Dubaju posadzono setki drzew, łącząc działania ekologiczne z zaangażowaniem pracowników i administracji strefy.

Akcja została przeprowadzona pod koniec stycznia 2026 r. i wpisuje się w szerszą debatę o zrównoważonym rozwoju miast w regionie Zatoki Perskiej. Jej celem było nie tylko zwiększenie liczby terenów zielonych, ale także symboliczne zaznaczenie, że transformacja ekologiczna dotyczy również obszarów przemysłowych.

Drzewa w sercu strefy przemysłowej

W ramach inicjatywy w Jebel Ali Free Zone posadzono 500 drzew, głównie gatunków przystosowanych do suchych i gorących warunków klimatycznych, takich jak ghaf i neem. Są to rośliny odporne na niedobory wody, powszechnie wykorzystywane w projektach zazieleniania w regionie.

W sadzeniu drzew uczestniczyli pracownicy jednej z firm działających w strefie – w tym PPG – a także członkowie ich rodzin. Organizatorzy podkreślali społeczny wymiar przedsięwzięcia i jego edukacyjny charakter.

Celem projektu było poprawienie mikroklimatu w intensywnie użytkowanej części Dubaju, zwiększenie zacienienia oraz ograniczenie skutków wysokich temperatur, które szczególnie dotykają obszary przemysłowe.

Rola administracji i długofalowe efekty

Za dalszą opiekę nad nowo posadzonymi drzewami odpowiada administracja Jebel Ali Free Zone Authority (JAFZA). Obejmuje to m.in. system nawadniania oraz monitoring wzrostu roślin w pierwszych, kluczowych miesiącach po zasadzeniu.

Przedstawiciele strefy wskazują, że działania tego typu mają znaczenie nie tylko środowiskowe, lecz także wizerunkowe. Pokazują, że rozwój przemysłu i logistyki może być łączony z troską o przestrzeń publiczną i jakość życia.

Inicjatywa ma również zachęcać inne podmioty działające w strefie do podejmowania podobnych działań, zwłaszcza w kontekście rosnących wymagań środowiskowych wobec dużych ośrodków gospodarczych.

Zrównoważony rozwój jako element strategii

Projekt wpisuje się w szersze działania z zakresu odpowiedzialności środowiskowej realizowane przez sektor prywatny w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Coraz częściej obejmują one nie tylko redukcję emisji czy efektywność energetyczną, ale także poprawę jakości przestrzeni miejskiej.

Jedna z firm zaangażowanych w akcję deklaruje, że w regionie Bliskiego Wschodu przeznacza na działania edukacyjne i środowiskowe środki liczone w dziesiątkach milionów złotych w perspektywie do 2030 r. Informacja ta pojawia się jednak w tle, a główny nacisk położono na lokalny wymiar przedsięwzięcia.

Sadzenie drzew w Jebel Ali Free Zone pokazuje, że nawet niewielkie, punktowe inicjatywy mogą mieć znaczenie w szerszej dyskusji o przyszłości miast w warunkach zmian klimatu i intensywnej urbanizacji.

źródło: AETOSWire

Artykuł 🇦🇪 Zielone inicjatywy w strefie przemysłowej Dubaju. Drzewa zamiast betonu pochodzi z serwisu Magazyn "Wiesz Więcej".

W północnych Chinach, w strefie wolnocłowej portu Tianjin, rozpoczęło działalność 20 pierwszych inteligentnych stacji recyklingu. To element szerszej strategii, która ma przekształcić miasta w „zero-waste”, zwiększając efektywność wykorzystania zasobów i wspierając zielony rozwój.

Stacje te, tworzone przez spółkę zależną China Resources Recycling Group Co., Ltd., łączą odzysk surowców, usługi dla mieszkańców i możliwość awaryjnego zasilania. Dzięki nim zbiórka odpadów u źródła staje się bardziej efektywna, a mieszkańcy mogą włączyć się w system recyklingu w codziennym życiu.

W całych Chinach lokalne władze testują różne modele przekształcania odpadów w wartościowe surowce. Termin „zero waste” nie oznacza, że odpady przestaną powstawać ani że zostaną całkowicie wyeliminowane. To raczej podejście do zarządzania, którego celem jest ciągła redukcja źródłowa oraz systematyczne wspieranie recyklingu i ponownego użycia materiałów.

Od odpadów do wartości

Realizacja tego celu wymaga usunięcia wąskich gardeł w całym łańcuchu recyklingu i przekształcenia materiałów w produkty o wartości użytkowej. Jak mówi chińskie przysłowie: odpady to tylko surowiec w niewłaściwym miejscu. Kluczowe pytanie brzmi: jak na dużą skalę wprowadzić obieg zamknięty zasobów.

Jednym ze sposobów jest innowacja technologiczna. Przykładem jest firma Moon-Tech z Yantai w prowincji Shandong, która opracowała technologię wychwytu 97 proc. dwutlenku węgla z gazów spalinowych. Otrzymany gaz o wysokiej czystości może być wykorzystywany w przemyśle spożywczym i innych sektorach, przekształcając odpady w zasoby i zwiększając efektywność przedsiębiorstw.

Kolejna metoda to innowacje oparte na scenariuszach użytkowania. W nowoczesnej firmie energetycznej w Chongqing zużyte baterie są testowane, demontowane i przetwarzane w standardowe moduły, które następnie trafiają do stacji bazowych telekomunikacji, inteligentnych latarni ulicznych i innych zastosowań. Materiały, które w jednym zastosowaniu stają się nieprzydatne, w innym zyskują nową wartość.

Polityka wspierająca rozwój

Równolegle do technologii, kluczowe są regulacje i instrumenty polityczne, które przekształcają recykling z działalności głównie rządowej w sektor rynkowy. W Shenzhen przepisy zachęcają firmy do modernizacji i budowy zaawansowanych punktów sortowania odpadów, zapewniając ich właściwe przetwarzanie.

W Szanghaju przyjęto regulację wspierającą rozwój miast zero-waste, promującą szerokie uczestnictwo mieszkańców w segregacji odpadów. Dzięki temu wskaźnik prawidłowej segregacji gospodarstw domowych utrzymuje się powyżej 95 proc., a ogólny poziom recyklingu wynosi 43 proc. Dobrze zaprojektowane polityki nie tylko wspierają wdrażanie rozwiązań, lecz także kształtują nawyki proekologiczne społeczeństwa.

Koordynacja kluczem do sukcesu

Efektywny rozwój zielony wymaga także skoordynowanego zarządzania. Problemy ekologiczne nie znają granic administracyjnych. Na przykład w zarządzaniu odpadami budowlanymi rygor w jednej jednostce wobec łagodniejszych zasad w sąsiednich miejscach może prowadzić do przemieszczania odpadów ponadregionalnie.

Postęp od lokalnych pilotaży do współpracy międzyregionalnej wymaga systemowego podejścia i lepszej koordynacji działań władz, regionów i polityk. Wzmacnianie innowacji technologicznych, tworzenie skutecznych regulacji oraz współpraca międzyregionalna pozwala przekształcić budowę miast zero-waste w proces, który zwiększa produktywność ekologiczną i poprawia poczucie zysków i satysfakcji mieszkańców.

Artykuł 🇨🇳 Chiny rozwijają recykling w miastach w drodze do „zero-waste” pochodzi z serwisu Magazyn "Wiesz Więcej".

W strefie high-tech w Chizhou zautomatyzowane linie produkcyjne wytwarzają nawet 5 mln bambusowych słomek dziennie. Rocznie do ponad 40 krajów eksportowanych jest około 2 mld sztuk, co pozwala zastąpić około 6 tys. ton plastiku i ograniczyć emisję CO₂ o 36 tys. ton.

Choć bambus kojarzy się z prostym materiałem, jego przemysłowe wykorzystanie okazało się dużym wyzwaniem technologicznym. Produkty muszą być odporne na wilgoć, wysoką temperaturę i pleśń, a jednocześnie tanie w masowej produkcji.

Technologia, która zrównała bambus z plastikiem

Pierwsze próby rozwiązania problemów technologicznych, prowadzone we współpracy z zespołami naukowymi, zakończyły się niepowodzeniem. Przełom nastąpił dopiero w 2017 r., gdy po trzech latach badań udało się znacząco zwiększyć wydajność maszyn i obniżyć koszty produkcji.

Koszt wytworzenia jednej bambusowej słomki spadł do 0,04 juana (ok. 2 gr), czyli poziomu porównywalnego z plastikowymi odpowiednikami. Jednocześnie tempo produkcji wzrosło do 2 tys. sztuk na godzinę, co umożliwiło masową ekspansję na rynki zagraniczne.

Firmy z Chizhou rozwijają także technologie gospodarki obiegu zamkniętego. Odpady bambusowe są przetwarzane w procesie pirolizy na produkty o wysokiej wartości, takie jak węgiel aktywny czy materiały anodowe do baterii sodowo-jonowych, a energia cieplna jest odzyskiwana i ponownie wykorzystywana.

Bambus napędza lokalną gospodarkę

Chizhou dysponuje ponad 40 tys. hektarów lasów bambusowych, które przez lata nie były w pełni wykorzystywane. Władze miasta uruchomiły trzyletni plan rozwoju branży, mający wydłużyć łańcuch wartości i zwiększyć dochody mieszkańców wsi.

Dla lokalnych rolników bambus stał się stabilnym źródłem dochodu. Dostawcy surowca mogą zarabiać ok. 40 tys. juanów (ok. 22 tys. zł) rocznie. Zakłady przetwórcze zatrudniają dziesiątki mieszkańców okolicznych miejscowości, wspierając rozwój lokalnego rynku pracy.

Miasto stworzyło zintegrowany model przemysłowy, łączący duże przedsiębiorstwa, parki przemysłowe, zakłady obróbki bambusa i spółdzielnie wiejskie. Dzięki temu cały proces – od surowca po zaawansowane produkty – odbywa się lokalnie.

Globalne ambicje zielonej branży

Obecnie w Chizhou działa 89 przedsiębiorstw zajmujących się przetwórstwem bambusa o łącznej mocy 900 tys. ton rocznie. W 2024 r. wartość produkcji branży sięgnęła 3 mld juanów (ok. 1,7 mld zł), co oznacza wzrost o 26 proc. rok do roku.

Sektor zapewnia dochód niemal 40 tys. gospodarstw domowych na obszarach wiejskich, podnosząc ich roczne przychody średnio o ponad 20 tys. juanów (ok. 11 tys. zł). Produkty z Chizhou trafiają m.in. na rynki Unii Europejskiej, Indii, Japonii i Korei Południowej, a doświadczenia miasta prezentowane są na międzynarodowych forach klimatycznych, w tym podczas COP28.

Źródło: People’s Daily

Artykuł 🇨🇳 Bambus zamiast plastiku. Tak wschodnie Chiny budują niskoemisyjną gospodarkę pochodzi z serwisu Magazyn "Wiesz Więcej".