Główna część wystawy Muzeum Ludobójstwa Ormian / fot: mat. własne
Muzeum Ludobójstwa Ormian, znane także jako Armenian Genocide Museum-Institute, prezentuje szeroką gamę materiałów dokumentujących tragedię Ormian w Imperium Osmańskim w latach 1915–1923.
Ekspozycja stała obejmuje autentyczne fotografie, dokumenty, osobiste relacje świadków, publikacje oraz multimedia, które ukazują przygotowania i realizację polityki eksterminacji oraz jej konsekwencje dla ormiańskiej społeczności.
W salach muzealnych zwiedzający mogą również poznać reakcje społeczności międzynarodowej i stanowiska różnych państw oraz organizacji wobec ludobójstwa, co podkreśla jego wymiar globalny.
Muzeum Ludobójstwa Ormian w Erywaniu jest dość nowoczesnym obiektem (otwarte w 1995 r., rozbudowane w 2015 r.), chętnie sięga po technologię by w sposób treściwy i wiarygodny pokazywać historyczne artefakty. Jednocześnie całość utrzymana jest w dość surowym klimacie, monokolorowym, nieco przytłaczającym. Zgodnie zresztą z kontekstem wydarzeń, które pokazuje.
Muzeum zostało założone w 1995 r., w 80. rocznicę wskazywanego przez Ormian ludobójstwa, jako integralna część kompleksu pamięci Tsitsernakaberd – miejsca upamiętniającego ofiary tego dramatu.
Choć Polska, jako strona, nigdy nie była zaangażowana ani łączona w kwestie historyczne dotyczące tragicznej przeszłości Ormian, to w erywańskim muzeum ludobójstwa można natknąć się również na wątki polskie.

Wciąż trwają gorące dyskusje historyków i polityków dotycząca historii Ormian na terenach tureckich początku XX wieku. Narracja Armenii, Armeńczyków i Ormian jest następująca: ludobójstwo Ormian to seria masowych mordów, deportacji oraz polityki wyniszczania, którą przeprowadziły władze Imperium Osmańskiego w czasie I wojny światowej i w latach po niej.
Trwające od 1915 r. do początków lat 20. XX w., zbrodnie te doprowadziły do śmierci około 1,5 miliona Ormian – zarówno mężczyzn, kobiet, jak i dzieci.
Ormianie byli oskarżani o zdradę i wspieranie wrogich imperium sił, co posłużyło jako pretekst do deportacji i eksterminacji w brutalnych warunkach.
Skutki tego ludobójstwa były ogromne: drastyczne zmniejszenie populacji Ormian na terenach historycznie zamieszkanych, powstanie wielkiej diaspory oraz głęboka trauma narodowa pamiętana do dziś.
Inicjatywa powstania instytucji wyszła od rządu Armenii, a jej zadaniem było gromadzenie, opracowywanie i udostępnianie materiałów związanych z ludobójstwem.
W kolejnych latach muzeum zostało rozbudowane, a jego ekspozycja znacząco powiększona; od 2015 r. działa nowa, rozszerzona wystawa o charakterze naukowym i edukacyjnym, przygotowana w trzech językach.
Muzeum oferuje zwiedzanie z przewodnikiem w kilku językach, m.in. ormiańskim, rosyjskim, angielskim, francuskim i niemieckim, co ułatwia zrozumienie historii gościom z różnych krajów. Języka polskiego nie ma, ale wiele zdjęć i artefaktów przemawia dobitnie bez jakiekolwiek komentarza werbalnego.
Zwiedzanie jest bezpłatne.